تحلیل معنای لِنَعلَمَ و لِیَعلَمَ الله در مورد خداوند متعال در قرآن کریم از نگاه مفسّران

از بررسی تمام آیات قرآن کریم پیرامون علم خداوند، این نتیجه پُر واضح است که علم خداوند متعال نامحدود است، امّا در برخی آیات در ابتدا به نظر می رسد علم خداوند را محدود به لحظه وقوع

ظلّام نبودن خداوند متعال از نگاه مفسّران

«تضمین» در قرآن از نگاه مفسران

تضمین نحوی از مواردی است که در تفسیر قرآن نقش به سزایی دارد به گونه ای که می توان از این رهگذر به نکته سنجی های فراوانی در آیات قرآنی دست یافت.در این مقاله سه مبحث دنبال شده است. در اول مقاله تعریف تضمین و مباحثی مانند توجه به دو قسم تضمین، فواید تضمین، حقیقت یا مجاز بودن تضمین، تفاوت میان مسلک تضمین با مسلک جامع گیری و مانند آن مورد بررسی قرار گرفته است. سپس به إحصاء موارد تضمین در قرآن کریم پرداخته شده، کاربردهای مختلف برخی واژگان در قرآن ارایه گردیده، در مواردی که یک فعل وجوه مختلفی از معنی را افاده می کند، به آن وجوه اشاره شده است و برخی از دیدگاه های مفسران مورد نقد و بررسی قرار گرفته، و سرانجام نیز نوعی نگاه آماری به این بحث شده است. اولین مفسری که به باب تضمین اشاره کرده ولی تصریح به اصطلاح تضمین نکرده است شیخ طوسی (قدس سره) متوفای 460 قمری در تفسیر شریف التبیان است پس از ایشان در میان مفسران شیعه علامه ی طبرسی متوفای 548 قمری در تفسیر جوامع الجامع و حسین بن علی ابو الفتوح رازی متوفای قرن 6 در تفسیر روض الجنان و روح الجنان فی تفسیر القرآن می باشد. هدف از تالیف این مقاله آشنایی بیشتر قرآن پژوه با بحث تضمین و نشان دادن اهمیت بحث تضمین در تفسیر آیات قرآن کریم می باشد.